„Kamienica na Nalewkach”
Widowisko to ukazuje fragment żydowskiego życia na tle warszawskiej kamienicy na Nalewkach. Kamienica - a ściślej jej podwórko - jest małym światem. Bohaterami spektaklu są typy społeczne, postaci charakterystyczne dla tamtych czasów. Jest szkoła tańca i szkoła dobrych manier, są kłótnie plotkarek, wieczór szabasowy, przewijają się korowody śpiewaków i kapel podwórkowych. Te wszystkie postaci ukazują się nam w komicznych i dramatycznych sytuacjach, ilustrowanych piosenkami i humorem.
Dzięki muzyce, pieśniom i piosenkom poznajemy kawałek wspólnej przeszłości, przesyconej romantycznymi historiami, tradycją, sentymentami i obyczajami. Mieszkańcy Kamienicy są aktorami teatru codzienności, na którego scenie rewia póz i gestów sąsiaduje z popisami akrobaty, z balkonem rozdzielonych kochanków. Stąd pochodzą wędrowcy, gnani za Ocean wiarą we własne siły i ambicją, ufni w swoją siłę przetrwania. Tymczasem lokatorzy kamienicy oglądają kuszące krajobrazy w fotoplastykonie albo w kinie, do którego wchodzi się przez podwórze. Tuż obok praktykują lekarze ubogich, a obrotne swatki rają panny z posagiem kawalerom. Tu uczeni mężowie spędzają dni nad księgami, by w piątkowy wieczór spotkać się w ciasnej salce Domu Modlitwy z równie uczonymi w Piśmie. Wreszcie tutaj - jak na filmie puszczonym w przyśpieszonym tempie - trwa wytężona, mozolna praca rzemieślników i sprzedawców. A wszystko to dowcip - jedyna broń słabych - bierze w swój ironiczny nawias.
Większość opowiadanych w spektaklu dowcipów, żartów, powiedzonek i przysłów jakże aktualnych w naszych czasach wywodzi się z miejsc podobnych Nalewkom. W ich świetle rozpoznajemy charakterystyczne dla tamtych czasów typy społeczne. Poznajemy ich emocje, uczucia, drobne wybiegi, nadzieje i dramaty. Przemieszanie form oraz różnorodność stylów pozwala ukazać bohaterów nie jako postaci muzealnych, lecz nam współczesnych; obarczonych tymi samymi problemami, przeżywającymi identyczne radości i smutki, gniew i wyciszenie. "Zmienić miejsce, to znaczy zmienić los" - powiada I.B. Singer. Nie ma już dziś takich kamienic. Nie ma tamtej Dzielnicy.
Spektakl w języku polskim.
Scenariusz: Ryszard Marek Groński: Szymon Szurmiej, Gołda Tencer
Reżyseria: Szymon Szurmiej, Gołda Tencer
Scenografia: Ewa Łaniecka
Choreografia: Tomasz Tworkowski
Kierownik muzyczny: Janusz Tylman
Asystent reżysera: Barbara Szeliga
Obsada:
Kamila Boruta, Ewa Dąbrowska, Małgorzata Majewska, Magdalena Majsterkiewicz, Iwona Pachońska, Jolanta Pankowska, Joanna Przybyłowska, Izabella Rzeszowska, Dorota Salamon, Wanda Siemaszko, Monika Soszka, Barbara Szeliga. Alina Świdowska, Gołda Tencer, Małgorzata Trybalska, Helena Wilda, Ernestyna Winnicka, Marcin Błaszak, Rafał Dajbor, Waldemar Gawlik, Ryszard Kluge, Grzegorz Kulikowski, Adam Molak, Mikołaj Müller, Henryk Rajfer, Rafał Rutowicz, Piotr Sierecki, Szymon Szurmiej, Jerzy Walczak, Marek Węglarski, Wojciech Wiliński, Piotr Wiszniowski
Premiera: 16 grudnia 2000

Teatr Żydowski
Plac Grzybowski 12/16, 00-104 Warszawa
Polska

Sprawdź wszystkie wydarzenia w Teatr Żydowski.