Garbage - alternatywno-rockowe gwiazdy z charyzmatyczną wokalistką Shirley Manson
Garbage to amerykański zespół alternatywno-rockowy, którego twarzą jest charyzmatyczna szkocka wokalistka, kompozytorka i artystka muzyczna Shirley Manson. Zespół powstał w 1994 roku, ale do dziś jest niezwykle popularny na całym świecie, także w Polsce.
Skład zespołu Garbage i historia powstania
Garbage od samego początku ma taki sam skład. Grupę tworzą wspomniana wcześniej Shirley Manson, a także: Duke Erikson (gitara, bas, klawisze), Steve Marker (gitara, klawisze) oraz Butch Vig (perkusja, instrumenty perkusyjne). Cała czwórka muzyków ma udział w komponowaniu i produkcji piosenek. Dlatego Garbage mogło wypracować swój niepodrabialny styl.
Warto wspomnieć, że Butch Vig ma na koncie niezwykle istotne albumy pod kątem producenckim - w tym m.in. „Nevermind” Nirvany oraz „Siamese Dream” Smashing Pumpkins.
Garbage od samego początku, czyli od połowy lat 90., stawiali na łączenie gitarowych riffów z elektroniką, samplami i popowym wyczuciem melodii. Postawienie na Shirley Manson w roli wokalistki także było świadomym zabiegiem - wszystkim zależało, by u sterów zespołu pojawiła się charyzmatyczna postać niczym Debbie Harry, Patti Smith czy Siouxie Sioux. Wszyscy możemy się zgodzić, że ta sztuka udała się Garbage mistrzowsko.
Wyjaśnienie nazwy Garbage
Nazwa zespołu początkowo miała ironiczny wydźwięk, ale później Garbage zostało przez muzyków wyjaśnione jako deklaracja, że nawet z „odrzutów” (angielskie „garbage” to śmieci, odpady) może powstać piękny materiał.
Dyskografia Garbage
Garbage debiutowało imiennym albumem w 1995 roku. Krążek z charakterystyczną różową okładką przyniósł takie przeboje jak „Stupid Girl” czy „Only Happy When It Rains” oraz single „Vow”, „Queer”, „Milk”. Album „Garbage” zaznaczył znak firmowy zespołu: chłodny, lekko industrialny groove, chwytliwe refreny i mocny, nieco ironiczny wokal Shirley Manson.
W 1998 roku ukazał się album „Version 2.0” z singlami „Push It”, „I Think I’m Paranoid”, „Special”, „When I Grow Up”, „The Trick is to Keep Breathing” oraz „You Look So Fine”. Krążek umocnił pozycję Garbage. Zespół na swoim drugim albumie rozwinął się muzycznie, zamiast kopiować formułę debiutu.
W kolejnych latach Garbage konsekwentnie balansowali między gitarowym rockiem a electro popem. „beautifulgarbage” z 2001 roku promowały utwory „Androgyny”, „Cherry Lips”, „Breaking Up the Girl” oraz „Shut Your Mouth”. W 2005 roku ukazało się świetnie przyjęte „Bleed Like Me”.
W trakcie nagrań Garbage po cichu rozwiązało się ze względu na napięcia w zespole. Jednak potem wrócili do studia, zatrudniając Johna Kinga jako producenta i decydując się na nagrania w Los Angeles. Gościnnie w „Bad Boyfriend” pojawił się Dave Grohl. Album przyniósł takie hity jak „Why Do You Love Me”, „Bleed Like Me”, „Sex is not the Enemy” czy „Run Baby Run”.
Po premierze Garbage zrobiło kilkunastomiesięczną przerwę. W 2007 roku ukazał się album greatest hits „Absolute Garbage”. Na piąty album studyjny grupy trzeba było czekać aż do 2012. Wtedy światło dzienne ujrzało „Not Your Kind of People”. Warto było czekać. Album został bardzo entuzjastycznie przyjęty przez fanów i krytyków muzycznych.
Kolejne pozycje w dyskografii Garbage to „Strange Little Birds” z 2016, „No Gods No Masters” z 2021 oraz „Let All That We Imagine Be the Light” z 2025. Ten ostatni był chwalony za emocjonalną głębię. Niektórzy dziennikarze stwierdzili nawet, że to najlepszy album Garbage od czasu debiutu z 1995 roku.
Koncerty Garbage
Koncerty Garbage to festiwal kontrastów: mocne rockowe bity zaskakująco dobrze łączą się z przebojową formą oraz ostrymi, często ironicznymi tekstami i sceniczną charyzmą Shirley Manson. Garbage od samego początku wspaniale łączyło alternatywę z mainstreamem - najlepszym przykładem niech będzie oszałamiający sukces piosenki do Bonda „The World is Not Enough” z 1999 roku.
Garbage stworzyło konsekwentny, autorski język muzyczny. Połączenie brudu i trudnych emocji z błyskiem popu stworzyło bardzo ważny punkt odniesienia dla kolejnych artystów inspirujących się tą estetyką. Garbage od trzech dekad są na szczycie. A wciąż mają moc i apetyt na więcej.
