Pink Martini, amerykański zespół założony w 1994 roku przez pianistę Thomasa Lauderdale'a w Portland, w stanie Oregon, to unikalna mieszanka stylów muzycznych, takich jak: muzyka klasyczna, latynoska, tradycyjny pop i jazz. Jak sami siebie określają, są małą orkiestrą, która przekracza granice gatunków, by zadowolić szeroką publiczność. Wokalistami zespołu są China Forbes i Storm Large.
Pink Martini — początki zespołu
Thomas Lauderdale, mający doświadczenie w polityce od czasów licealnych w Portland, zauważył, że muzyka na większości wieców była głośna i nudna. W odpowiedzi na to, w 1994 roku założył Pink Martini, zapraszając do współpracy Chinę Forbes, swoją koleżankę z Harvardu. Ich pierwszy singiel, „Sympathique”, wydany w 1997 roku, zdobył nominację w kategorii Piosenka Roku na francuskich Victoires de la Musique Awards.
Forbes, mimo że mówi w jednym języku, śpiewa w 15 językach. Lauderdale podkreśla, że wszyscy członkowie zespołu studiowali różne języki i style muzyczne z różnych części świata, co sprawia, że ich repertuar jest niezwykle różnorodny. – Jesteśmy bardzo amerykańskim zespołem, ale spędzamy dużo czasu za granicą, co daje nam niezwykłą dyplomatyczną okazję do reprezentowania szerszej, bardziej inkluzywnej Ameryki – mówi Lauderdale.
Pink Martini — światowa scena muzyczna
Pink Martini zadebiutował w Europie na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1997 roku, a rok później zagrał z Orkiestrą Symfoniczną Oregonu pod dyrekcją Normana Leydena. Od tego czasu zespół występował z ponad 50 orkiestrami na całym świecie, w tym wielokrotnie z Los Angeles Philharmonic w Hollywood Bowl, Boston Pops, National Symphony w Kennedy Center, San Francisco Symphony oraz BBC Concert Orchestra w Royal Albert Hall w Londynie.
Zespół brał udział w otwarciu Walt Disney Concert Hall zaprojektowanej przez Franka Gehry'ego, a także występował na noworocznych koncertach w Carnegie Hall i na imprezach takich, jak Governor's Ball na 80. ceremonii wręczenia Oscarów. W 2012 roku Pink Martini świętował 10-lecie współpracy z paryskim domem mody Lanvin. W dwudziestym roku istnienia, zespół został wprowadzony do Hollywood Bowl Hall of Fame oraz Oregon Music Hall of Fame.
Pink Martini — wielkie sukcesy
Debiutancki album Pink Martini, „Sympathique”, wydany w 1997 roku, zdobył nominacje do Piosenki Roku i dla Najlepszego Nowego Artysty na Victoires de la Musique Awards we Francji w 2000 roku. Kolejne albumy, „Hang On Little Tomato” (2004), „Hey Eugene!” (2007) i „Splendor in the Grass” (2009), również odniosły sukces. W 2010 roku zespół wydał świąteczny album „Joy to the World”, który zdobył pozytywne recenzje i był sprzedawany w Starbucks.
W 2011 roku zespół wydał dwa albumy: „A Retrospective” oraz „1969” we współpracy z japońską piosenkarką Saori Yuki. Album „1969” zdobył platynę w Japonii. W 2013 roku ukazał się album „Get Happy”, a w 2014 „Dream a Little Dream” nagrany z rodziną von Trapp.
W 2016 roku Pink Martini wydał album „Je dis oui!”, a w 2018 roku „20th Anniversary Edition” swojego debiutanckiego albumu „Sympathique”. Zespół zebrał również swoje francuskie piosenki na kompilacji „Non Ouais! — The French Songs of Pink Martini”.
Pink Martini — najważniejsze współprace
Pink Martini współpracował z wieloma artystami: Jimmy Scott, Carol Channing, Rufus Wainwright, Martha Wainwright i Georges Moustaki. Ich utwory pojawiły się w filmach takich, jak: „Hitch”, „Mr. & Mrs. Smith” oraz serialach „The Sopranos”, „Castle” i „Better Call Saul”. Piosenka „Una notte a Napoli” była integralną częścią włoskiego filmu „Mine Vaganti” w reżyserii Ferzana Özpeteka.
Pink Martini to zespół, który nie tylko przekracza granice gatunków muzycznych, ale także kulturowe, tworząc unikalne, wielojęzyczne i wielostylowe doświadczenie muzyczne dla słuchaczy na całym świecie.
