Niezależna piosenkarka i autorka tekstów znana ze swego luźnego, chropawego stylu trio, trafnych tekstów i beznamiętnego stylu konwersacji, Courtney Barnett zadebiutowała w 2012 roku z EPką wydaną na własną rękę pt. "I've Got a Friend Called Emily Ferris". Zyskała uznanie krytyków w Australii, a niedługo potem zdobyła sympatię recenzentów w USA, Wielkiej Brytanii i innych krajach dzięki kolejnemu wydawnictwu z 2013 roku, "How to Carve a Carrot into a Rose". Jej pierwszy pełnowymiarowy album, "Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit", okazał się być przełomem komercyjnym, trafiając do Top 20 w USA i Top 5 w Australii, zdobywając nominacje do Grammy (Najlepszy Nowy Artysta) i Brit Awards (Międzynarodowa Solistka). W Australii zdobyła nagrody ARIA dla najlepszej artystki i debiutanta roku. Jej drugi album, "Tell Me How You Really Feel", osiągnął najwyższą pozycję w jej karierze w Australii, plasując się na drugim miejscu listy albumów po premierze w 2018 roku. W 2021 roku ukazał się album "Things Take Time, Take Time".
Urodzona w 1987 roku w Sydney, Courtney Melba Barnett głównie słuchała amerykańskich zespołów, ale zaczęła pisać piosenki dopiero po odkryciu australijskich piosenkarzy: Darrena Hanlona i Paula Kelly'ego. W 2010 roku dołączyła jako gitarzystka do zespołu post-grunge'owego Rapid Transit, z którym współpracowała do 2011 roku. W tym czasie wydała limitowaną EPkę na żywo jako liderka Olivettes i dołączyła do grupy alt-country Immigrant Union. Ich drugi album z 2012 roku, "Anyway", został wydany przez własną wytwórnię Barnett, Milk! Records, podobnie jak jej debiutancka EPka, "I've Got a Friend Called Emily Ferris". W 2013 roku, kiedy jej baza fanów rosła, została zaproszona na występ na CMJ Music Marathon w Nowym Jorku oraz na koncerty w Europie. Tego samego roku zagrała też na gitarze na trzecim albumie Jen Cloher, "In Blood Memory" (również wydany przez Milk! Records) i wydała drugą EPkę, "How to Carve a Carrot into a Rose". Wytwórnia Marathon Records podpisała z nią kontrakt i w październiku 2013 roku wydała jej dwie pierwsze EPki jako "The Double EP: A Sea of Split Peas", której wydanie w USA w 2014 roku objęło Mom + Pop Music. Wystąpiła też na kompilacji EP "A Pair of Pears (With Shadows)" obok artystów takich jak Cloher i Fraser A. Gorman przed końcem 2014 roku.
Na początku następnego roku Barnett pojawiła się w amerykańskiej telewizji i na festiwalu SXSW przed premierą jej pierwszego pełnowymiarowego albumu "Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit". Po premierze w marcu 2015 roku album osiągnął czwarte miejsce na australijskiej liście albumów, jednocześnie plasując się na 16. miejscu w Wielkiej Brytanii i 20. miejscu na liście Billboard 200. Album zdobył szerokie uznanie, co zaowocowało nominacjami do Grammy i Brit Awards, a Barnett zdobyła cztery nagrody ARIA, w tym dla Przełomowego Artysty, Najlepszej Artystki, Najlepszego Niezależnego Wydania oraz Najlepszego Artysty Okładkowego (Barnett stworzyła ilustrację na okładkę albumu).
Jej kolejne wydawnictwo to album duetowy z podobnie nastawionym do rocka Kurt Vile pod tytułem "Lotta Sea Lice". Wydany przez Matador Records w 2017 roku, album ponownie przyniósł Barnett miejsce w Top 5 w Australii. W maju 2018 roku przedstawiła swój drugi solowy album, "Tell Me How You Really Feel". Dzięki powrotowi współproducentów Burke'a Reida i Dana Luscombe z jej debiutanckiego albumu, płyta dotarła do 22. miejsca w USA, jednocześnie zdobywając miejsce w Top 10 w Wielkiej Brytanii i drugie miejsce w Australii. "Tell Me How You Really Feel" zakończyło rok zdobyciem tytułu Najlepszego Rockowego Albumu na wrześniowej gali nagród ARIA. Wydany w listopadzie 2021 roku trzeci album Barnett, "Things Take Time, Take Time", został wyprodukowany wspólnie z perkusistką Warpaint, Stellą Mozgawą.
Opracowania na podstawie: allmusic.com
