CRIPPLED BLACK PHOENIX
Założony w 2004 roku przez multiinstrumentalistę Justina Greavesa, Crippled Black Phoenix to brytyjsko-szwedzka formacja znana z unikatowego łączenia mrocznego rocka i eksperymentalnych dźwięków. Często opisywani jako twórcy "ballad końca czasów", tworzą majestatyczne utwory, które zagłębiają się w tematy miłości, straty, tragedii i odkupienia.
Ośmioosobowa grupa dowodzona przez multiinstrumentalistę i pomysłodawcę przedsięwzięcia Justina Greavesa, w ciągu ponaddwudziestoletniej kariery wydała dwanaście podstawowych albumów studyjnych, powierzając w 2016 roku dystrybucję swoich dokonań amerykańsko-francuskiej niezależnej wytwórni Season Of Mist. Twórczość zespołu już od samego początku działalności sprawiała problem recenzentom, którzy próbowali przypisać ją do konkretnego gatunku muzycznego. Dominują w niej rozbudowane kompozycje, w których post rockowe gitarowe ściany dźwięku ścierają się z progresywnymi solówkami, klawiszowymi przestrzennymi pejzażami, szczyptą elektroniki, psychodelii, stoner rocka, elementami folku i metalowymi galopadami, tworząc wielowarstwowe dźwiękowe opowieści, dotykające zarówno osobistych zagadnień dotyczących każdego człowieka, jak i globalnych problemów trapiących współczesną ludzkość.
Pierwsze pomysły pod szyldem Crippled Black Phoenix Greaves zarejestrował w 2004 roku, w postaci niezobowiązujących, luźnych improwizacji, które rodziły się w jego głowie jeszcze w czasach, gdy grał na perkusji w Iron Monkey i Electric Wizard. Zachęcony do działania przez basistę Daniela Aitchisona, zaprosił do współpracy innych muzyków, którzy wraz z nim i wspomnianym założycielem Mogwai stworzyli podwaliny zespołowego stylu. Nazwa projektu została zaś zainspirowana tekstem Johnny'ego Morrowa do utworu "Big Loader" z debiutanckiego wydawnictwa Iron Monkey.
W kolejnych latach skład zespołu na poszczególnych albumach ulegał zmianom, głównie ze względu na zaangażowanie artystów w inne muzyczne projekty. Nie miało to jednak wpływu na wypracowanie charakterystycznego stylu, łączącego tradycję progresywnego malowania dźwiękami w stylu Pink Floyd z nowoczesnością w postaci elementów elektroniki i cięższych brzmień. Greaves upodobał sobie przede wszystkim długie, spokojnie rozwijające się formy, w których nie brakuje melancholii i harmonijnie snujących się melodii, wzbogaconych odrobiną mroku i przełamanych dynamicznymi akcentami. Ich wyjątkowość ujawnia się przede wszystkim podczas występów na żywo. Ciągła ewolucja Crippled Black Phoenix odbiła się na licznych zmianach w jego składzie, zarówno w studiu, jak i na żywo. Spośród pierwszych wersji zespołu, najbardziej istotne zmiany dotyczyły odejścia oryginalnego wokalisty/gitarzysty Joe Volka, który rozpoczął karierę solową (2012) i gitarzysty Karla Dematy (2014), który później założył zespół Vly wraz z odchodzącym basistą Christianem Heilmannem. Po rozpadzie, Greaves i Demata wdali się w spór prawny o zarejestrowany znak towarowy nazwy zespołu. W drugiej połowie 2015 roku problem z byłym gitarzystą został rozwiązany, a mózg zespołu Greaves mógł kontynuować swoją działalność pod pseudonimem Crippled Black Phoenix, podążając za swoimi wizjami i nadal będąc bardzo produktywnym mimo częstej rotacji muzyków w zespole.
Nowa faza CBP rozpoczęła się w 2014 roku wraz z przybyciem szwedzkiego gitarzysty i wokalisty Daniela Anghede - głosu, który Greaves uznał za idealny dla swoich projektów.
Kolejna poważna zmiana w historii CBP nastąpiła w 2019 roku, kiedy Daniel Anghede opuścił zespół po sześciu latach owocnej współpracy i serii czterech albumów studyjnych. Później Anghede ogłosił projekt ("Venus Principle"), rodzaj spin-offu CBP, z innymi byłymi członkami zespołu. W tym też roku Cripped Black Phoenix wystąpił po raz pierwszy w Inowrocławiu na Ino-Rock Festival, z Anghede w roli wokalisty.
Latem 2020 roku Greaves zapowiedział początek nowej ery zespołu. W październiku 2020 roku ukazał się zupełnie nowy album "Ellengæst", na którym wystąpiło kilku gościnnych wokalistów. Pod koniec kwietnia 2021 roku, Szwed Joel Segerstedt został ogłoszony nowym współwokalistą i gitarzystą rytmicznym. Jego pierwszym nagraniem z zespołem był singiel "Painful Reminder/Dead Is Dead". W kwietniu 2022 roku Crippled Black Phoenix zapowiedzieli nowy pełnometrażowy album "Banefyre" i swoją pierwszą trasę koncertową po Europie po pandemii Covid-19. W listopadzie 2024 roku zespół świętował 20 lat muzyki podwójnym albumem "The Wolf Changes Its Fur But Not Its Nature & Horrific Honorifics Number Two (2)", który zawierał nowe wersje starego materiału i covery, które inspirowały kolektyw na przestrzeni lat.
Justin Greaves to wielki miłośnik kotów. Ma ich około tuzina, a ulubione to Bear i Fang. Nie opuszczają go na krok! Justin jest też wielkim fanatykiem rowerów i przejażdżek rowerowych nawet tych ekstremalnych.
W tym roku Greaves i spółka pojawią się na festiwalu Ino-Rock po raz drugi i bez wątpienia zagwarantują bogatą, barwną paletę muzycznych doznań, sceniczną spontaniczność i świetną zabawę.
(w tekście wykorzystano fragmenty biografii zespołu zamieszczonej w angielskiej wersji Wikipedii)
Skład zespołu:
Justin Greaves - guitars, effects, samples, backing vocals
Belinda Kordic - vocals, percussion
Andy Taylor - guitars
Matt Crawford - bass
Lucy Marshal - keyboards,backing vocals
Justin Storms - vocals, guitars
Ben Wilsker - perkusja
Dyskografia:
albumy studyjne:
A Love Of Shared Disasters (2007)
The Resurrectionists (2009)
Night Raider (2009)
I, Vigilante (2010)
(Mankind) The Crafty Ape (2012)
No Sadness Or Farewell (2012)
White Light Generator (2014)
New Dark Age (2015)
Bronze (2016)
Great Escape (2018)
Ellengast (2020)
Banefyre (2022)
single, mini-albumy i wydawnictwa specjalne:
Sharks & Storms / Blizzard Of Horned Cats (2006)
Childhood's End (with Se Delan) (2015)
Oh'Ech-oes (with Se Delan) (2015)
Horrific Honorifics (2017)
Budapest Vigilante Sessions (2017)
Painful Reminder / Dead Is Dead (2021)
Beautiful Destroyer (bandcamp one-off track) (2024)
The Wolf Changes Its Fur But Not Its Nature + Horrific Honorifics Number Two (2) (2024)
albumy koncertowe:
Poznan 2011 A.D. (2012)
Live in Bern 2012 A.D. (2013)
Destroy Freak Valley (2017)
We Shall See Victory (reedycja Live In Bern 2012 A.D) (2020)
