Halina Mlynkova
Jedna z najciekawszych postaci na polskiej scenie muzycznej, której twórczość łączy elementy folku, popu i muzyki etnicznej. Urodzona w 1977 roku na Zaolziu, w czeskiej części Śląska Cieszyńskiego, Mlynkova wychowywała się w polsko-czeskiej rodzinie, co znacząco wpłynęło na artystyczną tożsamość wokalistki. Jej muzyka czerpie z tradycji, a zarazem odważnie sięga po nowoczesne brzmienia.
Halina Mlynkova i Brathanki
Mlynkova zdobyła popularność jako wokalistka zespołu
Brathanki, z którym współpracowała w latach 1999-2003. To właśnie z nimi nagrała dwa najbardziej rozpoznawalne albumy zespołu: „Ano!" (2000) i „Patataj" (2001). Piosenki „Czerwone korale” czy „Gdzie ten, który powie mi” szybko zdobyły status hitów i stały się wizytówkami grupy. Mlynkova zaś swoją charyzmą i wokalnym talentem podbiła serca publiczności. Jej charakterystyczny głos, pełen emocji i subtelności, był jednym z głównych czynników sukcesu Brathanków.
Po odejściu z zespołu w 2003 roku, Halina Mlynkova rozpoczęła solową karierę, pokazując, że potrafi odnaleźć się w różnych muzycznych klimatach. Jej debiutancki album „Etnoteka" (2011 r.) był hołdem dla jej korzeni i pasji do muzyki folkowej. Artystka połączyła na nim elementy tradycyjnych melodii z nowoczesnymi aranżacjami. Kolejne wydawnictwa, w tym „Po drugiej stronie lustra", na którym pojawiły się inspiracje muzyką irlandzką (2013 r.) i „Życia mi mało" (2016 r.) pokazały, że artystka nie boi się eksperymentować, jednocześnie pozostając wierna swojemu stylowi.
Halina Mlynkova i „Bitwa na głosy”
Oprócz kariery muzycznej Mlynkova angażuje się w liczne projekty telewizyjne, była m.in. jurorką w programie „Bitwa na głosy". Artystka gra także w filmach i bierze udział w rozmaitych projektach. Utwór „Za wolność...” wydano na albumie pt. „Morowe panny”, zrealizowanym przez Muzeum Powstania Warszawskiego.
Halina Mlynkova jest znana ze swojego czystego, mocnego głosu, a także umiejętności łączenia tradycji muzycznych z nowoczesnymi brzmieniami. Jest jedną z nielicznych artystek, które z sukcesem potrafią połączyć elementy muzyki folkowej z popem, zachowując przy tym autentyczność i unikalny styl.
