Kishi Bashi – mistrz tworzenia filmowego klimatu
Kishi Bashi to amerykański wokalista, kompozytor, multiinstrumentalista i nominowany do nagrody Emmy twórca filmowy. Słynie z wykorzystywania skrzypiec, loopowania wokali oraz beatboxingu w trakcie koncertów. Twórczość Kishi Bashi to połączenie indie popu, psychodelicznego popu, elektroniki oraz muzyki eksperymentalnej. Przez pewien czas Kishi Bashi działał w ramach zespołów Jupiter One oraz of Montreal.
Kishi Bashi – wiek, prawdziwe imię i nazwisko, wykształcenie
Kishi Bashi naprawdę nazywa się Kaoru Dill-Ishibashi. Urodził się 4 listopada 1975 roku w Seattle w stanie Waszyngton. Wychowywał się w Norfolk w stanie Wirginia, gdzie jego rodzice byli profesorami na Old Dominion University. Jego mama pochodzi z miasta Naha w prefekturze Okinawa w Japonii. Ojciec z kolei wychował się w mieście Iga w prefekturze Mie w środkowej części wyspy Honsiu. W 1994 roku Kishi Bashi ukończył Matthew Fontaine Maury High School. Rozpoczął studia na Cornell University College of Engineering. Tam założył pierwszy zespół – Tamarisk. Nie udało mu się ukończyć Cornell, więc zapisał się na kompozycję muzyki filmowej na prestiżowej uczelni Berklee College of Music.
Kariera muzyczna Kishi Bashiego
Kishi Bashi jest współzałożycielem oraz wokalistą grupy Jupiter One, która powstała w 2003 roku i działała przez dekadę. W 2011 artysta rozpoczął działalność solową. Jako skrzypek, koncertował m.in. z of Montreal czy Reginą Spektor.
Debiutancki album „151a” ukazał się w 2012 roku nakładem uznanej niezależnej wytwórni Joyful Noise. Tytuł płyty nawiązuje do japońskiego wyrażenia „ichi-go ichi-e”, które w wolnym tłumaczeniu oznacza „jedno spotkanie, jedna szansa”. Pochodzący z albumu utwór „I Am the Antichrist to You” został wykorzystany w piątym sezonie popularnego serialu „Rick and Morty”. „Bright Whites” było z kolei wykorzystane przez Microsoft do reklamy systemu operacyjnego Windows 8.
Dyskografia zainspirowana historią
Dyskografię Kishi Bashi tworzą również: „Lighght” z 2014, „Sonderlust” z 2016, „Omoiyari” z 2019 czy „Kantos” z 2024. Wszystkie wydawnictwa ukazały się nakładem wytwórni Joyful Noise. „Omoiyari” jest zainspirowany historią Japończyków internowanych w Stanach w trakcie II wojny światowej. Odnosi się także do obecnej sytuacji imigrantów w USA. Poza albumem, Kishi Bashi przygotował film dokumentalny o tym samym tytule. „Omoiyari” to japoński koncept oznaczający empatię i głęboki altruizm. Z kolei „Kantos” to rozważania na temat sztucznej inteligencji, transhumanizmu i aktualnego stanu ludzkości. Sam Kishi Bashi opisuje wydawnictwo jako „celebrację tych cech, które czynią nas ludźmi: pożądania, pasji, empatii i miłości”.
