Kurt Elling, wybitnie uzdolniony wokalista i autor tekstów, posiada barwny baryton i zakres czterech oktaw. Zdobył sobie międzynarodową bazę fanów oraz liczne nagrody i wyróżnienia za swoje charakterystyczne podejście do jazzu wokalnego. Ze względu na głębokość i wizję swoich nagrań oraz teatralny styl występowania, koncert Ellinga może zawierać gwałtowne wywody, poezję beatników, dramatyczne interpretacje tekstów Garcii Lorca i Rainiera Marii Rilke, a także utwory Ellingtona, Cole'a Portera, Johnny'ego Mercera czy The Beatles, dopełnione energetycznym scatem. Po raz pierwszy przyciągnął uwagę krytyków w 1995 roku dzięki nominowanej do Grammy debiutanckiej płycie Blue Note, "Close Your Eyes", na której znalazła się jego interpretacja w stylu vocalese utworu "Dolores Dream" Wayne'a Shortera.
Urodzony w Chicago i wychowany w Rockford, Elling rozwinął wczesne zainteresowanie muzyką pod wpływem ojca, kapelmistrza w luterańskim kościele. Śpiewał w chórach i grał na różnych instrumentach muzycznych. Zetknął się z jazzem jako student Gustavus Adolphus College w Minnesocie. Po studiach zapisał się na Wydział Teologii Uniwersytetu Chicagowskiego, ale opuścił go tuż przed uzyskaniem dyplomu, aby rozpocząć karierę wokalisty jazzowego. Silnie oddziaływał na niego wokalista Mark Murphy, pod którego wpływem zaczynał rozwijać swój charakterystyczny styl scatu w chicagowskich klubach, głównie w Green Mill.
Po przesłaniu demo do Blue Note, Elling podpisał kontrakt z wytwórnią i wydał "Close Your Eyes" w 1995 roku. Zwrócił na siebie uwagę prasy jazzowej, nie tylko dzięki swojemu talentowi i oryginalnemu stylowi, ale także dzięki wyborowi współpracowników, wśród których na pewien czas byli Laurence Hobgood i Paul Wertico. Jego ultra-nowoczesna persona była widoczna na albumie "Messenger" z 1996 roku, który był bardziej surowy niż jego poprzednik. W tym samym roku wziął ślub, a następnie kontynuował swoją karierę muzyczną.
Elling nieprzerwanie koncertował i uczestniczył w gościnnych występach, co zaowocowało wydaniem albumu "Live in Chicago" w 2000 roku i "Flirting with Twilight" rok później. W 2009 roku wydał album na żywo "Dedicated to You: Kurt Elling Sings the Music of Coltrane and Hartman".
W 2011 roku powrócił z własnym albumem "The Gate". Rok później wydał "1619 Broadway: The Brill Building Project", oddając hołd klasycznej amerykańskiej muzyce popowej z lat 50. i 60. XX wieku. W 2016 roku nawiązał współpracę z saksofonistą Branfordem Marsalisem nad albumem "Upward Spiral". W 2018 roku ponownie współpracował z Marsalisem nad płytą "The Questions", a w 2019 roku wydał "Live in New York". W 2020 roku Elling wydał "Secrets Are the Best Stories". W 2021 roku nawiązał współpracę z gitarzystą Charliem Hunterem nad funkowym albumem "SuperBlue".
Opracowania na podstawie: allmusic.com
