Na początku lat 80. zmienił nazwisko na Bolton i rozpoczął karierę solową. W roku 1983 podjął współpracę z wytwórnią Columbia Records (Sony Music), z którą związany był do 2001 roku. Nagrał album w stylu rockowym Michael Bolton (1983) i potem Everybody's Crazy (1985). Trzecia płyta The Hunger zawierała m.in. przebój That's What Love Is All About i cover piosenki Ottisa Reddinga (Sittin'On) The Dock Of The Bay.
Po nagraniu płyty Soul Provider (1989), która uzyskała sześciokrotny status multi-platyny nastąpił przełom w jego karierze. Płyta zawierała wówczas takie przeboje jak: Soul Provider, How Can We Be Lovers, You Wouldn't Know Love, czy standard Georgia on My Mind. Za wykonanie piosenki How Am I Supposed To Live Without You otrzymał nagrodę Grammy.
Następny album Time, Love & Tenderness sprzedano w ponad 13-milionowym nakładzie. Album ten zdobył dwie nagrody Grammy w kategorii Najlepszy wokalista oraz dwie nagrody American Music Award w kategoriach: Ulubiona Pop/Rock płyta oraz Ulubiony Pop/Rock artysta. Piosenkarz wylansował takie hity jak: Missing You Now (w duecie z Kennym G), Time, Love & Tenderness, Steel Bars czy When A Man Loves A Woman. Podobnie jak poprzednia płyta otrzymała 8 razy status multiplatyny.
Płyta Timeless – The Classics, zawierała klasyczne R&B i popowe standardy, m.in. Yesterday, To Love Somebody, You Send Me. W tym samym czasie artysta wziął udział w nagrywaniu ścieżki dźwiękowej do filmu Tylko ty (Only You, 1994) z Robertem Downey Jr. i Marisą Tomei – śpiewając piosenkę Once In A Lifetime.
Tekst z Wikipedii
