Rapowe początki i wstęp do szwajcarskich list przebojów
Nemo Mettler urodził się 3 sierpnia 1999 roku w Biel/Bienne w Szwajcarii. Muzyka pojawiła się w jego życiu bardzo wcześnie - od dzieciństwa grał na skrzypcach, fortepianie i perkusji, a jako trzynastolatek dołączył do obsady musicalu „Ich war noch niemals in New York”. Pierwszy duży rozgłos przyniósł jednak hip-hop. W 2016 roku występ w SRF Virus #Cypher stał się viralem i błyskawicznie zwrócił uwagę szwajcarskiej publiczności.
Utwory „Ke Bock”, „Du” i „Himalaya” trafiły na krajowe listy przebojów, a Nemo zdobył pięć Swiss Music Awards. Około 2020 roku rozpoczął się kolejny etap kariery: tworzenie po angielsku, songwriting dla innych wykonawców oraz coraz swobodniejsze łączenie popu, rapu i elektroniki. EP-ka „WHATEVER FEELS RIGHT” z 2022 roku była jednym z kroków prowadzących w stronę bardziej międzynarodowego brzmienia.
„The Code” otwiera drzwi na świat
Globalny przełom nastąpił w 2024 roku. Nemo reprezentował Szwajcarię podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w Malmö z „The Code” - efektownym połączeniem popu, rapu, drum’n’bassu i operowych partii wokalnych. Utwór zwyciężył w finale z wynikiem 591 punktów, przynosząc Szwajcarii trzeci triumf w historii konkursu, po Lys Assii i Céline Dion. Nemo został przy tym pierwszą osobą niebinarną, która wygrała Eurowizję.
Po sukcesie „The Code” pojawiły się m.in. „Eurostar”, „Casanova”, „Unexplainable”, „God’s a Raver” i „Hocus Pocus”. W 2025 roku ukazał się debiutancki album „Arthouse”, na którym Nemo rozwinął swoją charakterystyczną mieszankę art popu, electro i barokowego rozmachu. Płyta obejmuje 14 utworów i pokazuje artystyczny świat, w którym teatralność oraz eksperyment spotykają się z przebojowymi melodiami.
Scena bez gatunkowych granic
Doświadczenie sceniczne Nemo zaczęło się na długo przed Eurowizją - od musicalu i rapowych występów po własne koncerty. Zwycięstwo w Malmö otworzyło jednak zupełnie nowy rozdział. Charakterystyczny występ do „The Code”, oparty na wymagającej partii wokalnej, rapie i dynamicznej choreografii, pokazał, jak ważnym elementem twórczości Nemo jest performans.
Po Eurowizji przyszły kolejne koncerty oraz europejska trasa związana z „Arthouse”, obejmująca występy m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Francji i Polsce. Na żywo repertuar pozwala Nemo przechodzić od wcześniejszych rapowych inspiracji przez elektronikę aż po teatralny pop, a „The Code”, „Eurostar” czy „Casanova” wykorzystują zarówno możliwości wokalne, jak i doświadczenie multiinstrumentalisty. Nemo należy dzięki temu do artystów, dla których gatunkowe etykiety są raczej punktem wyjścia niż ograniczeniem. Od szwajcarskiego hip-hopu po największą telewizyjną scenę muzyczną Europy, każdy kolejny etap kariery poszerza granice tego samego, wyrazistego artystycznego świata.
