Nouvelle Vague – nowe życie klasyków
Nouvelle Vague to francuski zespół muzyczny, który specjalizuje się w coverach niezwykle popularnych utworów z różnych gatunków, przeobrażonych na relaksujące, akustyczne, delikatne brzmienie. Od momentu powstania na początku XXI wieku, francuska grupa koi i zachwyca miliony słuchaczy na całym świecie.
Wyjaśnienie nazwy zespołu Nouvelle Vague
Nazwa Nouvelle Vague to sprytna gra słów. Jest to odniesienie do francuskiej Nowej Fali – nurtu w kinie lat 60., z którego sztandarowe filmy to chociażby „Do utraty tchu” Jeana-Luca Godarda, „Czterysta batów” Françoisa Truffauta czy „Hiroszima, moja miłość” Alaina Resnaisa. Nouvelle Vague to także odniesienie do muzyki nowej fali z lat 70. i 80. oraz portugalskiej nazwy „bossa nova”, czyli dosłownie „nowej fali” – stylu muzycznego, po który muzycy Nouvelle Vague bardzo chętnie sięgają, by tworzyć nowe aranżacje znanych utworów. Zespół powstał w 2003 roku, a jego założyciele to Olivier Libaux i Marc Collin. Libaux zmarł w 2021, jednak Collin ciągle kontynuuje projekt. Punktem wyjścia był pomysł, by stworzyć cover „Love Will Tear Us Apart” w wersji bossa nova. Libaux w jednym z wywiadów przyznał, że pomysł wydał mu się szalony i jednocześnie ekscytujący.
Wokalistki Nouvelle Vague
Zespół od samego początku współpracował z wieloma zdolnymi wokalistkami. Twórcom Nouvelle Vague zależało, by były to osoby młode, które nie znają oryginałów coverowanych piosenek, dzięki czemu ich interpretacje mogły być pozbawione emocjonalnego „ciężaru”, jaki mogły zawierać niektóre z piosenek.
Nouvelle Vague współpracowało z wieloma wokalistkami, w tym m.in. takimi artystkami jak Camille, Mélanie Pain, Nadéah Miranda, Eloisia, Phoebe Killdeer, Gerald Toto, Liset Alea, Élodie Frégé, Helena Noguerra, Mareva Galanter czy Jenia Lubich.
Dyskografia Nouvelle Vague
Debiutancki album zespołu, zatytułowany po prostu „Nouvelle Vague”, ukazał się w 2004 roku, a jego tracklista zawierała covery największych zespołów takich jak The Cure, The Clash, Depeche Mode, Joy Division czy Dead Kennedys. Dwa lata później ukazał się album „Bande à Part”, na który Nouvelle Vague również sięgnęło po muzykę z szeroko pojętej new wave. Ten sam koncept był kontynuowany na wydanym w 2009 roku albumie „3”, na którym pojawili się znani goście: Martin Gore, Ian McCulloch, Barry Adamson i Terry Hall.
W 2010 roku Nouvelle Vague zaskoczyli słuchaczy i na czwartym albumie, „Couleurs sur Paris”, po raz pierwszy dominowały francuskojęzyczne covery utworów. Na albumie „I Could Be Happy” z 2016 po raz pierwszy obok coverów zagościły autorskie kompozycje, a w 2024 roku, 20 lat po fonograficznym debiucie, Nouvelle Vague zaprezentowali nowy album „Should I Stay or Should I Go?”.
Nouvelle Vague zdobyło uznanie na całym świecie za oryginalne podejście do muzyki, odważne decyzje i umiejętność łączenia pozornie nienadających się do połączenia gatunków. Dyskografia Nouvelle Vague to nie tylko hołd dla klasyków, ale także świeże spojrzenie na nowe utwory.
