Nowy Jork we własnym rytmie
Princess Nokia, właściwie Destiny Nicole Frasqueri, urodziła się 14 czerwca 1992 roku w Nowym Jorku. Pierwsze nagrania publikowała jako Wavy Spice, później występowała pod imieniem Destiny, by ostatecznie przyjąć pseudonim Princess Nokia. Od początku jej twórczość wymykała się prostym klasyfikacjom – hip-hop spotykał się w niej z muzyką klubową, elektroniką, soulem i wpływami nowojorskiej kultury alternatywnej.
Wczesne projekty „Metallic Butterfly” i „Honeysuckle” pokazały jej zamiłowanie do eksperymentów, ale prawdziwy przełom przyniosło „1992”. Rozszerzona wersja materiału, wydana w 2017 roku jako „1992 Deluxe” przez Rough Trade, trafiła na listę Billboard Heatseekers Albums. Utwory „Tomboy”, „Kitana”, „Brujas” i „G.O.A.T.” pomogły zdefiniować bezkompromisowy styl raperki.
Szerokie horyzonty artystki
Zamiast powtarzać sprawdzoną formułę, Princess Nokia szybko wykonała stylistyczny zwrot. Mixtape „A Girl Cried Red” z 2018 roku sięgał po emo, pop-punk i alternatywny rock, pokazując zupełnie inną stronę artystki. Dwa lata później jednocześnie ukazały się dwa kontrastujące albumy: jaśniejsze, czerpiące z hip-hopu i neo-soulu „Everything Is Beautiful” oraz surowsze, trapowe i bardziej agresywne „Everything Sucks”.
Na drugim z nich znalazło się „I Like Him”, które stało się jednym z największych streamingowych przebojów Princess Nokii i zdobyło w USA złoty certyfikat. Raperka współpracowała także m.in. z Ashnikko przy „Slumber Party”, a w 2023 roku wydała EP-kę „i love you but this is goodbye”.
Muzyczna zmiennokształtność
Swobodne poruszanie się pomiędzy gatunkami pozostaje jednym z najważniejszych elementów jej twórczości. Princess Nokia potrafi zestawić klasyczny nowojorski rap z trapem, soulem, rave’em czy gitarową alternatywą, nie rezygnując przy tym z charakterystycznej bezpośredniości. Kolejny rozdział tej historii przyniósł album „GIRLS” z 2025 roku.
Scena bez kompromisów
Artystka przeniosła swoją muzykę z nowojorskiego undergroundu na sceny klubów i festiwali, a występy stały się naturalnym przedłużeniem jej nieprzewidywalnego stylu. Na żywo rapowe utwory mogą sąsiadować z punkową energią, cięższymi bitami i bardziej melodyjnymi momentami. Princess Nokia traktuje koncert jako przestrzeń swobody i bezpośredniego kontaktu z publicznością – dlatego jej występy równie trudno zamknąć w jednej kategorii, jak całą jej muzyczną karierę.
