Pop po spotkaniu z acid house’em
Saint Etienne powstał w Londynie w 1990 roku z inicjatywy przyjaciół z dzieciństwa Boba Stanleya i Pete’a Wiggsa. Początkowo duet współpracował z różnymi wokalistami, a jednym z pierwszych nagrań była taneczna reinterpretacja „Only Love Can Break Your Heart” Neila Younga. W 1991 roku do składu dołączyła Sarah Cracknell, której charakterystyczny wokal stał się jednym ze znaków rozpoznawczych grupy.
Debiutancki „Foxbase Alpha” połączył indie pop z samplami, soulem i kulturą klubową początku lat 90., zdobywając nominację do Mercury Prize. Saint Etienne szybko wypracowali własną formułę – pełną melodii, elektronicznych rytmów i fascynacji brytyjską popkulturą.
Londyn zapisany w piosenkach
Albumy „So Tough” i „Tiger Bay” ugruntowały pozycję zespołu, a utwory „Nothing Can Stop Us”, „You’re in a Bad Way”, „Like a Motorway” i „He’s on the Phone” stały się klasykami jego katalogu. Ten ostatni dotarł do 11. miejsca brytyjskiej listy singli, natomiast „You’re in a Bad Way” znalazło się na miejscu 12.
Saint Etienne nigdy nie ograniczali się jednak do jednego brzmienia. „Good Humor” zwrócił się w stronę wysmakowanego gitarowego popu, „Sound of Water” przyniósł więcej elektroniki i eksperymentów, a „Words and Music by Saint Etienne” opowiadał o emocjach i wspomnieniach związanych z samym słuchaniem muzyki. Ważną częścią ich twórczości stały się również filmy, projekty wizualne i opowieści o zmieniającym się Londynie.
35 lat muzycznych pocztówek
W późniejszym okresie trio nadal chętnie zmieniało perspektywę. „I’ve Been Trying to Tell You” powstał przede wszystkim z sampli zaczerpniętych z muzyki lat 1997–2001, natomiast ambientowy „The Night” pokazał najbardziej wyciszoną stronę grupy.
Dyskografię Saint Etienne domknął „International” – trzynasty album studyjny, pomyślany jako podsumowanie 35 lat wspólnego nagrywania. Do współpracy zaproszono przyjaciół i artystów związanych z różnymi etapami historii muzyki elektronicznej i popu, m.in. Vince’a Clarke’a, Erola Alkana, Confidence Man, Orbital i The Chemical Brothers.
Między klubem a festiwalową sceną
Koncerty pozwalały Saint Etienne przenosić ich wielowarstwowy pop z intymnego świata nagrań na większe sceny. Zespół występował zarówno w klubach i salach koncertowych, jak i na festiwalach, m.in. Primavera Sound i Green Man Festival, a także pełnił funkcję rezydenta artystycznego londyńskiego Southbank Centre.
