„Driver’s Seat” i światowy sukces
Sniff ’n’ the Tears to brytyjski zespół rockowy, którego historia sięga lat 70. Grupę stworzył wokalista, autor tekstów i malarz Paul Roberts, pozostający jej centralną postacią. Przełom nastąpił wraz z debiutanckim albumem „Fickle Heart”, nagranym w 1978 roku i wydanym na kolejnych rynkach na przełomie lat 1978–1979.
Największym przebojem płyty został „Driver’s Seat”. Charakterystyczne połączenie gitar, syntezatorów i hipnotycznego rytmu zapewniło utworowi międzynarodową popularność – singiel dotarł m.in. do 15. miejsca Billboard Hot 100 w Stanach Zjednoczonych. Po latach ponownie trafił na listy przebojów, osiągając pierwsze miejsce w Holandii w 1992 roku.
Więcej niż jeden przebój
Po sukcesie „Fickle Heart” zespół rozwijał swoje charakterystyczne brzmienie na albumach „The Game’s Up”, „Love/Action” i „Ride Blue Divide”. Muzyka Sniff ’n’ the Tears łączyła melodyjny rock z elementami folku, country i new wave, a ważną rolę odgrywały w niej również syntezatory oraz narracyjne teksty Robertsa.
Po zakończeniu pierwszego etapu działalności grupa powróciła na początku lat 90. z albumem „No Damage Done”. Kolejne wydawnictwa – „Underground”, „Downstream” i „Random Elements” – pokazały, że twórczość zespołu nie zatrzymała się na sukcesach przełomu lat 70. i 80.
Utwór, który zyskał drugie życie
„Driver’s Seat” pozostaje jednym z tych rockowych przebojów, które regularnie powracają do popkultury. Piosenka pojawiła się m.in. w filmach „Boogie Nights” i „Anchorman 2” oraz serialu „The Walking Dead”, docierając dzięki temu do kolejnych generacji słuchaczy.
Zespół rozwijał również bardziej kameralną stronę swojej muzyki. Paul Roberts i gitarzysta Les Davidson stworzyli akustyczną odsłonę Sniff ’n’ the Tears, której efektem był m.in. album „Jump”.
Grupa na żywo
Światowy sukces debiutu otworzył przed zespołem duże sceny koncertowe. Po premierze „Fickle Heart” Sniff ’n’ the Tears ruszyli w trwającą około dwa i pół miesiąca trasę po Stanach Zjednoczonych, występując jako support przed Kennym Logginsem, a następnie zespołem Kansas podczas ich Monolith Tour. Na początku lat 90. grupa ponownie koncertowała w Europie, a z czasem powróciła również do występów w formule akustycznej. W 2023 roku Sniff ’n’ the Tears pojawili się na Glastonbury Festival.