Urodził się w 20 maja 1944 roku w Sheffield w Wielkiej Brytanii. Karierę muzyczną rozpoczynał w wieku 15 lat w zespole The Avengers swojego brata Victora pod pseudonimem scenicznym Vance Arnold. Następnie założył z basistą Chrisem Staintonem zespół Grease Band, z którym nagrał swój pierwszy przebój „With a Little Help from My Friends” autorstwa Beatlesów[6]. W kolejnych latach udzielał się w kilku projektach muzycznych. W roku 1969 wystąpił w amerykańskim programie telewizyjnym Ed Sullivan Show. W tym samym roku wystąpił na Festiwalu Woodstock.
W latach 70. XX wieku ze względu na kłopoty z alkoholem i narkotykami jego twórczość była mniej ciekawa i zauważana. Po deportacji z Australii za posiadanie narkotyków w 1972 praktycznie zawiesił działalność. Joe Cocker powrócił do działalności artystycznej w latach 80. Pierwszy album po długiej przerwie nie spotkał się z uznaniem, lecz dostrzeżono jego powrót. W następnych latach dalej nagrywał, powstały wówczas przeboje Up Where We Belong, You Are So Beautiful, When the Night Comes, N'oubliez Jamais czy Unchain My Heart autorstwa Raya Charlesa.
Płyta „Heart&Soul” to przykład albumu zawierającego kompilacje znanych utworów soulowych, R'n'B oraz rockowych mających wpływ na twórczość Joe Cockera. Znalazły się na niej takie kompozycje, jak: „Chain Of Fools” Arethy Franklin, „I Who Have Nothing” Bena E. Kinga, „Love Don’t Live Here Any More” Rose Royce, „Jealous Guy” Johna Lennona, „One” U2, „Everybody Hurts” R.E.M. oraz wiele innych.
Tekst z Wikipedii
