Grają mroczną, introspektywną muzykę, w której słychać zarówno inspirację The Cure, jak i wpływy death-rocka, hardcoru czy Ramones. Znani są z przywiązywania dużej wagi do koncertów, jak sami mówią: "...koncerty zawsze były dla nas najważniejsze. Naszą bazę fanów stworzyliśmy w oparciu o występy na żywo". Obecnie zespół rozwinął się w kierunku melodycznego rocka.
Współpracowali z wieloma artystami – od Rancid do Jane’s Addiction. Davey Havok przyznaje: "Kiedy grasz muzykę w stylu, który tak naprawdę nie pasuje nikomu, podejmujesz ryzyko, że nikogo nie przyciągniesz. Rzucasz ludziom wyzwanie, aby opuścili swoje nisze i porzucili wyobrażenie o tym, co lubią i do czego się przyzwyczaili. Na szczęście jest wielu ludzi, którzy nie zwracają uwagi na styl – po prostu koncentrują się na muzyce i akceptują nas takich, jacy jesteśmy. Dlatego mamy fanów wśród przedstawicieli przeróżnych subkultur – skaterów, nawiedzonych dzieciaków, punk-rockerów, metalowców, studentów college'ów, hardcorowców, itp."
Komercyjny sukces przyniosła im płyta "Sing the Sorrow" z 2003 roku. Piosenka "Girl's Not Grey" dostała statuetkę MTV2 dla najlepszej piosenki 2003 roku. W 2006 roku teledysk do piosenki Miss Murder pochodzącej z kolejnego albumu "Decemberunderground", został nagrodzony statuetką MTV Video Music Awards w kategorii najlepszy teledysk rock. W 2009 roku zespół wydał płytę "Crash Love". 4 lata później wyszedł album "Burials" różniący się znacznie od ostatnich dokonań zespołu. Cięższe brzmienie i teksty wypełniają większą część płyty.
Tekst z Wikipedii
