Charlie Hunter, młody gitarzysta z San Francisco Bay Area, pragnął wyróżnić się w latach 80. Jego głównymi inspiracjami byli Joe Pass oraz Tuck Andress (z duetu Tuck & Patti). Obydwoje perfekcyjnie łączyli dźwięki basu ze standardowymi melodiami gitarowymi, tworząc wrażenie obecności dwóch muzyków. Hunter postanowił pójść krok dalej i szukał instrumentu, który pozwoliłby mu pełnić rolę zarówno gitarzysty, jak i basisty. W swoim debiutanckim albumie z 1993 roku zagrał na gitarze siedmiostrunowej. Jednak dopiero w 1995 roku, na drugim albumie, zaprezentował własnoręcznie wykonaną gitarę Novax ośmiostrunową. Instrument ten, zaprojektowany przez Ralpha Novaka, pozwolił mu w pełni zrealizować swoje umiejętności.
W połowie lat 90. Hunter grał w zespole T.J. Kirk, który zainspirował się trzema artystami: Thelonious Monk, James Brown i Rahsaan Roland Kirk. Chcieli nazywać się James T. Kirk, ale zostali zagrożeni przez twórców Star Trek. W 1997 roku Hunter stworzył album będący hołdem dla Boba Marleya. Po tragicznej śmierci saksofonisty Caldera Spaniera, Hunter przeprowadził się do Nowego Jorku.
W dalszych latach kariery Hunter nieustannie eksperymentował z różnymi składami zespołu i gatunkami muzycznymi. W 2006 roku trio Charlie Huntera wydało album Copperopolis, ale wkrótce potem zespół się rozpadł. W 2007 roku Hunter wydał jedyny album dla Fantasy, a od 2008 roku zaczął samodzielnie wydawać swoje płyty. W kolejnych latach współpracował z wieloma artystami, tworząc duety oraz albumy z różnymi składami zespołu. W 2016 roku ukazał się album kwartetu zatytułowany "Everybody Has a Plan Until They Get Punched in the Mouth".
Notka: Powyższy tekst jest skondensowaną wersją oryginału. Zawiera najważniejsze informacje o karierze Charliego Huntera, ale pewne detale i daty mogły zostać pominięte dla zwięzłości.
Opracowania na podstawie: allmusic.com
