Dua Saleh – artystyczna tożsamość poza kategoriami
Dua Saleh to sudańsko-amerykańska osoba twórcza działająca w obszarach muzyki i aktorstwa, związana z Minneapolis w stanie Minnesota. Kariera muzyczna Saleh rozpoczęła się od publikacji debiutanckiej EP-ki w 2019 roku, a kolejne minialbumy ukazały się w latach 2020 (Rosetta) i 2021 (Crossover). Pierwszy pełnowymiarowy album studyjny, I Should Call Them, wydano w październiku 2024 roku. Styl muzyczny Saleh obejmuje elementy rapu, R&B i popu, jednak w wielu recenzjach podkreślana jest nieprzynależność gatunkowa i eksperymentalny charakter twórczości. Równolegle do działalności muzycznej rozwija także karierę aktorską – wiele osób może znać Saleh z roli Cala Bowmana w serialu Sex Education produkcji Netflix.
Od poezji do muzyki – rozwój kariery
Pierwsze eksperymenty muzyczne rozpoczęły się podczas studiów, doprowadziły one do nagrania singla „First Take” w 2017 roku. Kompozycja została spontanicznie stworzona w domowym studiu, co zwróciło uwagę producenta Psymuna. Współpraca z uznanym twórcą lokalnej sceny otworzyła drogę do kolejnych wydawnictw, koncertów (m.in. Eaux Claires Festival) oraz współprac z artystami takimi jak Chester Watson. EP-ka Nūr z 2019 roku spotkała się z uznaniem krytyki (Pitchfork, Robert Christgau), a kolejne single i teledyski („Warm Pants”, „Sugar Mama”, „Pretty Kitten”) umocniły pozycję Saleh na scenie alternatywnej. W 2020 roku ukazał się utwór „body cast” – bezpośrednia reakcja na przemoc policyjną w USA. Dochód z singla przekazano na rzecz organizacji Black Visions Collective. W październiku 2024 roku opublikowany został album koncepcyjny I Should Call Them, przedstawiający historię relacji miłosnej w czasie symbolicznego końca świata. W lutym 2026 roku ukazały się promujące kolejny album single „Flood” oraz „Glow” z gościnnym udziałem Bon Iver, a premiera płyty Of Earth & Wires zaplanowana została na maj 2026 roku.
Inspiracje i brzmienie
W wywiadach wskazuje na wpływy muzyki sudańskiej, jazzu lat 40., hip-hopu lat 90. oraz twórczości artystów queerowych, takich jak Mykki Blanco czy Kilo Kish. Druga EP-ka, Rosetta, nawiązuje do postaci Sister Rosetty Tharpe, będącej ważnym punktem odniesienia zarówno muzycznie, jak i tożsamościowo. W utworze „Smut” pojawiły się fragmenty śpiewane po arabsku, co miało stanowić próbę dotarcia do słuchaczy z regionu Sudanu. Styl wykonawczy Saleh często określany jest jako płynny i nastrojowy – balansujący pomiędzy rapem a śpiewem, intymnością a manifestem. Krytycy podkreślają odwagę formalną, zaangażowanie społeczne i konsekwentne rozszerzanie granic muzyki alternatywnej.
