Korpiklaani – początki w muzyce folkowej i ewolucja stylu
Korpiklaani, co po fińsku oznacza „leśny klan” lub „klan z głuszy”, to zespół folk metalowy, który powstał w Lahti w Finlandii, ale swoje korzenie muzyczne zapuścił dużo wcześniej. Historia grupy sięga 1993 roku, kiedy Jonne Järvelä założył folkowy projekt Shamaani Duo, wykonujący tradycyjną muzykę Sámi. Po kilku latach formacja przekształciła się w Shaman, w której brzmienie wzbogacono o metalowe riffy i etniczne instrumenty, a teksty były śpiewane w języku północnolapońskim. To właśnie w tym okresie powstały albumy Idja (1999) i Shamániac (2002), które stanowiły pomost między etnicznym folkiem a rodzącym się stylem folk metalowym.
Narodziny Korpiklaani i folkmetalowy rozkwit
W 2003 roku Shaman przeszedł przełomową transformację – zarówno pod względem składu, jak i stylu – przyjmując nazwę Korpiklaani. Grupa zaczęła pisać teksty po fińsku i angielsku, porzucając tradycyjne śpiewy joik oraz język Sámi. Zamiast syntezatorów sięgnęła po autentyczne instrumenty ludowe, takie jak akordeon, skrzypce czy flet. Brzmienie zespołu ewoluowało w stronę energetycznego folk metalu, w którym słychać inspiracje thrash metalem i fińską muzyką ludową. Korpiklaani szybko zdobyło międzynarodową rozpoznawalność, wyróżniając się nie tylko oryginalnym stylem, ale też tekstami pełnymi humoru, nawiązań do fińskiego folkloru i... miłości do alkoholu.
Skład i dziedzictwo zespołu
Z biegiem lat Korpiklaani zyskało status jednego z najważniejszych zespołów folkmetalowych na świecie. Na czele grupy nieprzerwanie stoi charyzmatyczny Jonne Järvelä, wspierany przez wieloletnich i utalentowanych muzyków, takich jak gitarzysta Kalle "Cane" Savijärvi czy basista Jarkko Aaltonen. Zespół nieustannie rozwija swoje brzmienie, czego przykładem są późniejsze albumy, na których pojawiają się wpływy bluesa, rocka i poezji runicznej. Za teksty odpowiada m.in. poeta Tuomas Keskimäki, tworzący w klasycznym fińskim metrum kalevalskim. Dzięki wyjątkowej tożsamości i koncertom pełnym energii, Korpiklaani nie tylko umocniło swoją pozycję na scenie metalowej, ale też stało się ambasadorem fińskiej kultury ludowej w świecie muzyki.
